Terug in Nederland voelden ze zich niet op hun plek

door Ron
Nieuw Zeeland

Also available in: English

Vandaag een kijkje in het leven van Eveline en haar familie die sinds Januari in Nieuw Zeeland wonen. Geniet van haar verhaal en wie weet misschien gaat het bij jou ook wel kriebelen om het avontuur aan te gaan in een nieuw land.

Wie ben je?

Kia ora, ik ben Eveline Holtrop- Brak, getrouwd met Rob en samen met onze 3 kinderen Robbert, Eliena en Carmen zijn wij afgelopen januari naar Nieuw Zeeland verhuisd.

 

Jullie woonden eerst in Kenia, hoe zijn jullie in Nieuw Zeeland beland?

Elf jaar geleden gooiden wij het roer om en vertokken met onze kinderen naar Nairobi, Kenia , omdat we graag iets totaal anders wilden. Mijn man startte daar als manager op een flower farm en na één jaar daar gewerkt te hebben kwam het bedrijf te koop en hebben we dat met een partner overgenomen. We hebben daar negen prachtige jaren gehad, kinderen gingen naar de internationale school en werden echte wereld kids. Ik zelf vond een baan als peuterjuf op de Nederlandse school in Nairobi en het was een heerlijke tijd. Helaas moest het bedrijf na negen jaar verhuizen naar een locatie ver van de stad en besloten we om het te verkopen en terug te keren naar Nederland.

In Nederland liepen we allemaal tegen een cultuurschok aan, allen hadden we moeite om onze draai weer te vinden, de kinderen hadden problemen met de taal en school cultuur, het klimaat, de gehaastheid van de mensen, de overvloed aan alles en toch veel klagende inwoners. We pasten er gewoon niet meer tussen.

Dus toen werd het zoeken naar een baan in een Engelstalig land, liefst met een warmer klimaat dan Nederland en wat minder gehaastheid in de mensen.  Dat vonden we uiteindelijk in Nieuw Zeeland. Ik heb zelf altijd heel hard geroepen dat ik nooit daar wilde gaan wonen, omdat het zover weg is van Nederland, maar na alle onrust van aanslagen in Kenia en in Europa, vonden we eigenlijk dat Nieuw Zeeland een perfect land was. Veilig, schoon, mooi, goed klimaat, Engelstalig, ruimte en vriendelijke mensen.

 

Wat doen jullie nu? Mocht je zomaar aan het werk?

Rob vond een baan als manager bij een Nederlands leliebollen bedrijf gevestigd in Hastings, Hawkes Bay op het Noorder eiland. Het proces van verhuizen verliep snel, in november besloten we om de baan te accepteren en half januari zaten we in het vliegtuig. Vooral de periode van de aanvraag van een werkvergunning vond ik stressvol.  Het bedrijf waar Rob voor ging werken heeft een emigratie specialist uit Nieuw Zeeland in de hand genomen en die hebben uitstekend werk voor ons geleverd. Je moet overal bewijs van hebben, dat je getrouwd bent, dat je een goed huwelijk hebt, dat je gezond bent, dat je genoeg geld op je rekening hebt, bewijzen dat je geschikt bent voor de baan, diploma’s en andere documenten vertalen, verklaringen van goed gedrag, bewijzen dat je elkaar kunt onderhouden, etc etc.

Omdat wij negen jaar in Kenia gewoond hadden moesten sommige papieren daarvandaan komen en daar kan je soms wel drie maanden op moeten wachten, maar die tijd hadden we niet. Gelukkig liep alles goed af, en konden we met werkvergunning voor 23 maanden op het vliegtuig stappen. In het begin begreep ik niet zo goed waarom het visum 23 maanden en niet 24 maanden geldig was, maar daar kwamen we in Nieuw Zeeland gauw achter. Als je een visum hebt voor 24 maanden ben je automatisch verzekerd voor gezondheidskosten in Nieuw Zeeland. Dat was dus het addertje onder het gras. We moesten in Nederland een dure expat verzekering afsluiten totdat we voor een ander visum konden gaan. Dit kon zodra de good conduct letter vanuit Kenia binnen was en na drie maanden kwam die dus. Nu hebben we een visum geldig voor vijf jaar.

 

Waar liep je in Nieuw Zeeland tegen aan?

Waar we in Nieuw Zeeland tegenaan liepen was het vinden van een huurhuis. Bij elk huis wat op de huurmarkt komt zijn  ongeveer 200 aanmeldingen. Dan doen ze vaak een voorronde, dus je moet allemaal gegevens van je gezin en je financiële situatie inleveren en als je het treft wordt je uitgekozen om met nog zestien anderen het huis te komen bekijken. De huurders bekijken dan wie ze het liefst in hun huis willen hebben. We hebben na drie maanden zoeken een prachtig huis gevonden, maar het ligt een half uur bij  school vandaan. Dat betekent dat ik elke dag de kinderen breng en ophaal, en zit er voor mij voorlopig nog geen uitzicht op een baan bij. Het zicht op een huis in het dorp was zo moeilijk dat we besloten om dit huis te nemen voor een jaar en kijken we daarna weer verder. De locatie en het uitzicht waar we nu wonen maakt alles weer goed!

 

Wat is het mooiste wat je hebt meegemaakt?

Het mooiste wat we tot nu toe meegemaakt hebben is toch wel de natuur en het klimaat hier. Hawkes Bay staat bekend om zijn milde klimaat en de fruit en wijnvelden. Het is een mooi gebied, ze hebben er ook de Bachelor NZ opgehomen. Overal zie je druivenvelden, appelvelden, kiwi plantages, perziken en natuurlijk heel veel schapen en koeien om ons heen. Daarnaast is er een prachtig strand, Ocean Beach en hebben we in Napier het Art Deco festival meegemaakt. Je waant je dan jaren terug met allemaal oude auto’s op straat, iedereen is verkleed uit die tijd, er is muziek, eten en noem maar op.

Ik probeer één keer per week de prachtige Te Mata Peak op te lopen, daar zijn vijf wandelroutes die je kunt lopen en vanaf de top heb je prachtig uitzicht over Hawkes Bay, de Tuki Tuki River, de zee en het dorpje Havelock North en de stad Hastings. Nu het herfst is zie je ook in de verte de sneeuw op de bergen liggen. Magnifiek! Wat ook heel leuk is hier is Cape Kidnappers, waar je of lopend heen kan of achterop een wagen met een trekker ervoor, die je over het strand rijdt langs hoge kliffen en op het eind zit een grote Jan van Genten kolonie. Het stinkt er wel, maar het is heel bijzonder om die vogels in zulke groten getale te zien, met jongen als je in de juiste tijd komt.

 

Zijn er ook minder leuke dingen gebeurd?

Minder leuke dingen hebben we gelukkig nog niet echt meegemaakt, maar wel viel ons op dat ook hier best veel diefstal en inbraak is en vinden we dat er hier veel ernstige ongelukken gebeuren. Er zijn hier vrijwel geen dubbelbaanse snelwegen en overal mag je 100km per uur, behalve in de dorpen dan. De wegen zijn soms smal, veel bochten en ook nog eens heuvelachtig met veel zijwegen en wij vinden dan 100km soms veel te hard is. Kinderen mogen hier starten met autorijden als ze zestien zijn en hoeven niet naar een instructeur, maar je ouders mogen je les geven. Ik denk dat dit ook wel wat bijdraagt aan de ongelukken.

 

Wat mis je aan Nederland en wat echt niet?

We missen natuurlijk onze vrienden en familie in Nederland. Ik mis ook de leuke winkels en gezellige winkelstraatjes . Verder wonen we er al zolang niet meer dat je behalve familie en Hollandse lekkernijen er niet veel meer mist. Van Kenia mis ik mijn werk als peuterjuf op school, en ik mis het land, de geuren en kleuren, de wildparken, de mooie vakanties, de diversiteit van culturen en mensen.

Wat we niet missen aan Nederland is het klimaat, de gestreste cultuur en het verkeer. Van Kenia ben ik blij dat ik van de files, uitlaatgassen en de onveilgheid af ben.

 

 

Wat is het verschil tussen Nieuw Zeelanders en Nederlanders?

In Nieuw Zeeland is er nog veel respect voor elkaar. De mensen  zijn er vriendelijker, ze maken een praatje met je, ook in de supermarkt proberen ze altijd een gesprek met je te voeren. Ze zijn beleefd, ze spreken je aan met ‘love”, ‘darling’ , het valt mij op bij bijvoorbeeld het zebra pad dat de overstekers altijd even hun hand op steken om dank je wel te zeggen. Het zijn van die kleine dingen die het leven hier zoveel leuker maken. In Nederland kan je op straat omver gefietst worden en krijg je een boze opmerking naar je hoofd geslingerd, hier zal dat nooit gebeuren. Op school is veel respect, de leerkrachten worden met hun achternaam aangesproken, de kinderen staan op als de directeur of een gast spreker binnenkomt, zijn beleefd, er wordt minder gescholden en veel minder gepest op school. Ook is de lifestyle hier een tandje lager dan in Nederland. Dat merk je al op de weg, mensen wachten rustig bij rotondes en kruispunten totdat ze gaan rijden, dat was vooral in Kenia heel anders, maar in Nederland vonden we ook dat er soms agressief gereden werd.

 

Wat moet je gezien hebben in Nieuw Zeeland?

Omdat we er nog maar net wonen hebben we verder nog bijna niets gezien van Nieuw Zeeland, maar er is hier heel veel te doen en te zien. Je moet wel van de natuur houden en voor backpackers is het ook een walhalla. Vooral op het Zuidereiland is veel te zien en te beleven, maar ik heb gehoord dat er in het noorden van het Noordereiland prachtige stranden en baaien zijn. In Nieuw zeeland kan je naar het strand, je kan er skiën, heel veel wandelen, mountain biken, zeilen, watervallen zien, gletchers, tuinen en homesteads bezoeken en vooral de natuur aanschouwen.

 

Na Kenia en nu Nieuw Zeeland alweer nieuwe plannen?

Voorlopig blijven wij hier totdat al onze kinderen klaar zijn met school, wat de toekomst ons dan weer brengt zullen we dan weer zien. Wij vinden het fijn om op deze manier wat van de wereld te zien en om onze kinderen dit allemaal mee te geven. Wij hopen dat ze hierdoor een brede kijk op het leven en de wereld krijgen.

 

Is er nog iets wat je graag zou willen vertelen?

Wat ook leuk is om te zien in Nieuw Zeeland dat kinderen en jongeren vaak op blote voeten lopen. Ze gaan met schoenen aan naar school, maar komen op blote voeten weer naar huis. Gym wordt ook op blote voeten gedaan, ook al is het buiten 10 graden. De scholieren hebben een uniform aan en dat bestaat voor de jongens uit een korte broek die het hele jaar wordt gedragen, weer of geen weer, je kan je kniekousen omhoog stropen als het heel koud is, maar er wordt geen lange broek bij onze kinderen op school gedragen. De kinderen gaan naar school te voet of met de bus, bijna niemand gaat op de fiets, omdat dit toch op de weg te gevaarlijk is. Wel zie je veel op een step of skateboard komen. Kinderen lopen hier zo 3 of 4 km naar school.

 

Niet te vergeten natuurlijk wat is favoriete recept uit Nieuw Zeeland?

Mijn lievelingsgerecht, Pavlova, wat veel in Nieuw Zeeland gegeten wordt. De Australiers zeggen dat het bij hun vandaan komt en de Nieuw Zeelanders zeggen dat het bij hun vandaan komt, in beide landen wordt het dus heel veel gegeten. Heerlijk!!

 

Bedankt!

Wat heb ik ontzettend genoten van je verhaal lieve Eveline. Ben ontzettend blij dat je dit wilde delen met ons. Het recept dat je gaf is in ieder geval geen straf. Gelukkig is het gelukt een heerlijke pavlova te maken. Wij hebben er van genoten. 

Pavlova, het favoriete recept van Eveline uit Nieuw Zeeland

 

 

Hopelijk heb je genoten van Eveline haar verhaal, laat wat van je horen in de comments en/of deel het met je vrienden. 

 

Wil je meer verhalen lezen over mensen die emigreerden?

Hij ruilde Nederland in voor een nieuw avontuur in Zambia

Zes weken na haar bezoek aan IJsland, emigreerde Karin

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.