Venetië een zee van paraplu’s

door Ron

Om zeven was ik wakker. Nou ja, wakker is een groot woord. Laten we zeggen dat ik bij kennis was. Een half uur later lekker ontbeten en eindeloos uit het raam gestaard. Regen en nog eens regen. Een goed begin van de vakantie. Ineens vond ik het niet zo erg dat de trein nog steeds een uur vertraging had. Om half tien stond ik op het perron en liep richting de bagageopslag om mijn tas daar te stallen. Kon namelijk pas vanaf half elf terecht bij de Fisheye B&B. Uiteindelijk heb ik mijn tas bij mij gehouden en mijzelf een beetje vermaakt met mensen kijken tot kwart over tien. Vond twaalf Euro voor een uurtje op mijn tas letten was aan de prijs.

Stipt om half elf belde ik aan en werd vriendelijk onthaald. Het ziet er super leuk en gezellig uit hier. Na de uitlegronde, nog wat gebabbeld met elkaar. Uiteindelijk dapper Venetië ingegaan in de zeikende lucht. Ik begreep al snel dat het droog met wat zon was in Nederland. Blijkbaar heb ik de regen met mij meegebracht. Eerst ben ik het Noordelijke gedeelte over gewandeld. Een stuk minder toeristisch. Onderwijl probeerde ik ondanks het weer te genieten van Venetië. Laten we eerlijk zijn als het zeikt van de lucht is het gewoon lastiger om the sunny side of things te zien.

Tegen twaalf uur belande ik op het St Marco plein. Het begon op sommige plekken al een waterballet te worden. De rij voor Dogepaleis en de San Marco was indrukwekkend ondanks het weer. Ik heb het maar even aan mijzelf voorbij laten gaan. Na het raadplegen van maps besloot ik naar een klein kerkje vlak achter het plein te gaan. Daar was namelijk iets wat ik wel wilde zien. Terwijl ik naar de deur liep, sprak een Canadese vrouw mij aan. Ze had zich verheugd net zoals ik om er een kijkje te nemen. Helaas, de deur was op slot en de regen kwam steeds harder uit de lucht. Ik liep een stukje met haar mee en we doken een politiebureau in om te vragen wanneer de kerk open zou zijn. Die wisten het niet. Nogmaals gekeken en tussen 10-12 en 16-18 is de kerk geopend. Later maar weer terug.  Meteen gedag gezegd tegen de aardige vrouw.

Mijn paraplu hielp niet echt, jas en schoenen waren al behoorlijk nat. Tijd voor lunch! Moe van het wandelen en toch wat koud van de regen op goed geluk ergens naar binnen gedoken. Een glas wijn en pasta besteld als vooraf. Hoofdgerecht, heerlijke entrecote met rucola, spinazie en een paar stukjes aardappel. Het vlees was goddelijk.  Dat had natuurlijk wel een prijskaartje en dat was iets duurder dan geplanned. Maar, nog steeds betaalbaar trouwens.

Langzaam teruggelopen richting mijn kamer voor schone kleren. Hoewel teruggelopen misschien niet helemaal juist is omdat Venetië nogal een doolhof is. had ik nogal wat moeite om mijn weg te vinden. Google maps doet het niet altijd even goed hier. Nog natter dan eerst, besloot ik een tweedaagse waterbuskaart te kopen. Heerlijk, terug gevaren.

Op de kamer andere kleren aangedaan en even gaan liggen. Ik werd een uur later wakker. Opgestaan en teruggegaan naar de eerder gesloten kerk. Onderweg wel even een grotere paraplu gekocht. Om vijf uur arriveerde ik bij Chiesa di San Zaccaria. Binnen iemand aangesproken die aan een tafel met informatie zat. Ik vroeg hem of het mogelijk was om de onderwater gelopen tombe te bezoeken. Dat kon voor 1,50. Geen geld. Hij wees naar een nietszeggende simpele deur achter hem en gebaarde mij daar doorheen te gaan. Eenmaal door de deur was er helemaal niemand. Alleen ik en een vierkante ruimte met een smalle deuropening linksachter. Daar ging ik dus heen.

Er stond een soort van heiligdom/altaar in de kleine kamer en een smalle trap naar beneden. Hetzelfde in de kamer ernaast. Eenmaal de trap af zag ik waar ik voor kwam. Een onder gelopen ruimte met een tombe erin. Ik weet niet waarom, ik vond het gewoon leuk om dit te zien. Daarom, heb ik het natuurlijk een beetje opgebouwd voor jullie.  😆  Zeker de moeite waard om een kijkje te nemen als je op het St Marco plein bent. Ligt er maar 300 meter vandaan.

Nadien nog wat rondgezworven en de waterbus gepakt richting mijn kamer. Leuk staan praten op de boot met wederom iemand uit Canada. Gezellig. De waterbus is ook ideaal om veel van Venetië te zien. Veel foto’s gemaakt. Maar door de kleine straatjes dolen is natuurlijk ook heerlijk. Maar vandaag met zoveel mensen die allemaal een paraplu in hand hadden was het niet ideaal.

In de avond naar de supermarkt geweest en gewoon wat brood en beleg gehaald. Had tenslotte al uitgebreid geluncht. Morgen hopelijk geen regen. We zullen zien.

Voordat ik het vergeet. Heb wonderlijk genoeg prima geslapen in de trein.

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.