Van Kanazawa naar Goyomon en door naar Takayama

door Ron

Gisteren wel één hele halte met de Shinkansen gegaan. Wat een afstand weer. Vervolgens van de fijne Shinkansen overgestapt op een oude trein naar de volgende plaats om daar weer verder te reizen met de bus. Ik had wel geteld nog twee minuten na aankomst om de bus te halen. Toch wist ik nog even snel een stempel in mijn stempelboekje te plaatsen voordat ik met een minuut te gaan de bus instapte. Het was zo ongelooflijk druk in de bus. De chauffeur en ik voor de hele rit. Een privé bus.

Lekker hoor zo met de bus gaan. Na een half uurtje door de bergen arriveerde ik bij mijn halte. Zonder mijn backpack trouwens want die had ik laten opsturen naar Takayama. Heerlijk licht reizen. Na een korte wandeling over een bospad arriveerde ik op mijn bestemming van vandaag. Het mooie bergdorpje Goyomon. Wat een ongelooflijk mooi plaatsje met weinig toeristen. Dat is natuurlijk altijd al een pluspunt.

Na het inchecken bij mijn Ryokan had ik alle tijd om rustig rondt te wandelen. Natuurlijk doe je dat niet op een lege maag. Eerst lunch. Of als je mij bent bestel je per ongeluk een diner. Ach moet ook kunnen voor de lunch toch.

Helemaal niet veel hoe kom je erbij. OMG, wat zat ik vol. Eerst maar een paar foto’s van de natuur in de buurt van mijn uitbuikbankje gemaakt.

Ook niet verkeerd. Daarna lekker rondgedwaald door het kleine plaatsjes en genoten van alles. inclusief een klein museum. De eigenaresse deed nog een leuk dansje terwijl ze op een lokaal instrument speelde en zong. Was erg vrolijk.

Hier zie je een foto van de zolder.

Eenmaal terug bij mijn slaapplek stonden er wat visjes op stokjes te knetteren in het vuur voor het avondeten.

Er was ook al een andere gast een jongen van twintig uit Amerika. Aardig wel maar hij leek wat nerveus. Geen idee waarom en ik heb het er ook maar bij gelaten. Ben weer naar buiten gegaan en heb een foto van de boerderij gemaakt waarin ik verbleef.

Later bovenaan de berg toch nog even met hem gepraat. Hij had rotte knieën en een slechte rug dankzij zijn tijd in dienst. Lekker dan. Ben je ook weer mooi klaar mee als je net twintig bent. Nog steeds leek hij nerveus. Hij was wat typisch maar dan toch ook wel weer knap dat hij alleen op reis in Japan is. We hadden wel een prachtige uitzicht.

Nadat de muggen het ineens op mij voorzien hadden heb ik hem daar achter gelaten en ben ik naar beneden gesneld. Ik ben zo aardig soms.  😉

In de avond was er een awkward moment van stilte tijdens het diner. Iedereen kreeg eten behalve de twee andere Nederlanders die er waren (waarom nou precies weer Nederlanders waar ik verbleef).

Diner nummer twee van de dag.

Nadat ze zich terug trokken op de kamer ging het gesprek ineens los. Was duidelijk dat het hoogstwaarschijnlijk daardoor kwam. Margaret en ik konden het al snel goed vinden met elkaar en kakelde er flink op los. Uiteindelijk door een gesprek over eten betrokken we ook de iets wat verlegen en vreemde jongen uit Amerika erbij. Die kwam met een verhaal over een gerecht van gefrituurde boter. Zo hard gelachen omdat verhaal. Gefrituurde boter wie verzint dat.  Het werd erg gezellig. Anna mengde zich niet echt maar hoorde alles aan en vond het wel best allemaal. Later kregen de Nederlanders dan toch nog te eten. Ze waren ook niet echt leuk ofzo. Afzijdig en iets arrogant.

Later nog samen met Margaret  een foto gemaakt in het donker.

Vroeg het bedje, of beter gezegd de mat op de grond opgedoken.

Een beetje kut geslapen. Last van mijn rug en veel wakker. Tja geen dertiger meer hé ondertussen. De ochtend begon dus vroeg en het ontbijt gelukkig ook. Iedereen was soort van fris en fruitig.

Helemaal vergeten te zeggen dat Margaret en Anna mij had aangeboden om met hen mee te rijden naar Shirakawago. Nadat we nog even los van elkaar de laatste dingen hadden gedaan en een laatste foto hadden gemaakt werd het tijd om te vertrekken. Nadat ik ze nog even naar het uitzichtpunt had gebracht.

Heerlijk zitten in de auto en lekker verder praten met elkaar. Was echt super gezellig onderweg naar Shirakawago. Na een klein uurtje reiden arriveerde we. Wat een bussen met toeristen. We vreesde alle drie het ergste. Te toeristisch. Hun konden geen kamer vinden in deze plaats en ik mocht er niet slapen omdat ik alleen kwam. Wat waren we blij dat we allemaal in Goyomon waren beland zonder al die mensen.

Natuurlijk zijn we gaan rondkijken. De omgeving was mooi.

Het plaatsje op zich was ook mooi maar niet zo mooi en sfeervol als Goyomon. we waren zo blij dat we hier niet konden verblijven. Begrijp me niet verkeerd. Als je nooit in Goyomon geweest bent is deze locatie top denk ik. Maar nu niet meer.

Het was een mooie warme dag dus lekker een ijsje gehaald 2x groene thee en één sesam.

De dames pperde na wat gezoek op hun telefoon om mij een slinger naar Takayama te geven. Ik liet mij dat geen twee keer zeggen aangezien mijn bus hier pas twee uur later vandaan zou gaan en we het wel hadden gezien. Terug de auto in. Terwijl we bij het stoplicht stonden kwam er een meisje aanlopen en vroeg ons iets. Het huilen stond haar nader. Of ze mee kon rijden naar Takayama want ze was haar busticket kwijt en moest een nieuwe kopen. De auto zal vol maar mijn busticket zat nog in mijn tas en gaf die aan haar. Had hem toch niet meer nodig. Zij blij. Wij een goede daad.

Na een rustig ritje van een klein uur arriveerden we in Takayama. We besloten samen te lunchen voordat ze weer doorgingen naar hun eindbestemming. Hmmm Sushi.

We hebben het ons laten smaken….. Anna gaf 20000 Yen mee om te betalen. Hahaha iets wat aan de royale kant aangezien het maar 2300 Yen (18 Euro) was ofzo. Voor drie mensen. Echt heel goedkoop. Nadien nog even koffie gedronken en afscheid genomen. Ze probeerde me nog te overtuigen om morgen mee te gaan naar Nagoya. Maar goed had natuurlijk al geboekt hier. Ga natuurlijk niet dubbel betalen. Tijdens het inchecken een verhaal opgehangen dat ik een vriend die problemen heeft wilde hebben in Nagoya morgen. De beste man kunnen overtuigen om mijn tweede nacht hier gratis te annuleren. Zo lief.

Dus alleen vanadaag in Takayma. Om eerlijk te zien niet heel erg. Is niet bijster veel te doen. Wel een mooi plaatsje maar goed was zo gezellig vandaag dat ik graag hier een dag eerder vertrek.

In de avond natuurlijk nog wel even gaan eten. Hida rundvlees, mooi geaderd vlees. Het eten was heerlijk en het vlees was fantastisch.

Wat een geweldige dagen heb ik weer achter de rug. Helaas is de laatste week nu toch echt ingegaan.

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.