Na elf uur vliegen kan ik door met de verslaving

door Ron

Gisteren begon mijn reis naar Japan. Ruim op tijd arriveerde ik op Schiphol. In een laatste verwoede poging bij de KLM servicedesk toch nog even gecheckt of het wellicht mogelijk was om met mijn Flying Blue punten te upgraden naar Business Class. De dame achter de balie voelde met mij mee toen ze het scherm omdraaide met de prijzen. Ze gaf meteen aan dat er niet vaak mooie Flying Blue deals zijn omdat de vluchten naar Japan eigenlijk altijd vol zitten. Helaas gewoon Tourist Class. Nou ja Tourist Plus Class of hoe het ook alweer heet.

KLM tourist class
Eenmaal aan boord vond ik het helemaal niet slecht, veel beenruimte. Met goede moed nam ik plaats en kon de vlucht beginnen. Al snel miste ik de Business Class stoel waar ik mijn vorige vliegreis naar Japan in zat. Ach je kan niet alles hebben in het leven. Na een lange vlucht van elf uur en slecht een krap uurtje slaap arriveerde ik op Narita Airport.

Mijn tas rolde al vlot van de band af. Toen ik de rij in wilde gaan voor de douane moest ik er weer uit omdat ik geen verblijfadres had in gevuld. Aangezien ik het adres zonder werkend internet alleen in Japanse tekens kon vinden, heb ik maar het adres van een hotel verder in de vakantie ingevuld. Bleek goed genoeg en de douane liet mij ook nog eens het land in. Top! Geen controle gehad met mijn tas, alles verliep soepel. Ik haastte vervolgens naar de JR balie om de voucher voor de Railpass in te wisselen. Van de vorige keer wist ik nog hoe druk het kan zijn. Leek mij belangrijk om de eventuele KLM kudde voor te zijn. Was niet druk toen ik arriveerde maar dat veranderde al snel. Goed plan al zeg ik het zelf.

JR rail office japanKwart over tien vertrok ik met de Narita Express naar Tokyo. Nog behoorlijk moe van de vlucht realiseerde ik mijzelf maar half dat ik daadwerkelijk in Japan was. Had net zo goed Texel kunnen zijn op dat moment. Gelukkig is dat het niet. Op Tokyo overgestapt op de al bekende Tozai line (metro) om enkele minuten later in de mijn al bekende buurt te arriveren. Gelukkig mocht ik van mijn host om twaalf uur het appartement al in in plaats van drie uur. Terug buiten eerst gaan pinnen. Nou ja, een poging tot. Volgens het pinautomaat mocht ik van de ING niet pinnen, opnieuw, helaas declined. Toen viel het muntje! Pas stond nog niet op wereld. Mobiel internet is een zegen, vijf minuten later kreeg ik alsnog geld uit de muur. Meteen simpel maar lekker geluncht in dezelfde straat om vervolgens wat door stad te slenteren. Tegen drie uur was ik kapot en leek het mij een geweldig plan om een tukje te gaan doen. Onderweg naar het appartement nog even een opticien binnen gewipt omdat het neus ding van mijn zonnebril weg was. Ze deden er meteen twee nieuwe op en de pootjes werden nog even extra aangeschroefd. Nadat hij ook nog een poetsbuurt had ondergaan kreeg ik hem terug. Ik zat keurig met mijn knip in de hand klaar om te betalen. Zegt de dame achter de balie dat ik niet hoef te betalen. Vrolijk roept ze: Present from me for you! Zo lief! Met een brede lach bedankte ik haar en verliet superblij het pand. Gevolgd door drie uur slaap.

In de avond lekker rondgedwaald door Tokyo Station langs de vele winkels en restaurants. Daar kwam ik ook nog mijn droomwinkel en verslaving tegen. Hahaha

KitKat ChocolatoryWorden zelfs KitKat’s los verkocht in mooie verpakkingen, best prijzig aangezien het uiteindelijk gewoon KitKat is. Misschien laat ik mij later deze week nog verleiden… Wel ergens anders nog een zak gehaald. Fruit zag er ook super uit hier. Japanners en duur fruit om cadeau te geven. Ieder zijn ding. Hoewel ik best wel eens zo’n enorm dure tros druiven zou willen proeven.

Op het station heb je ook een straatje dat Ramen Street heet en daar heb ik dan ook gegeten. Ik kan niet anders zagen dan dat mijn vegetarische kom Ramen overheerlijk was.

Als laatste doel van de dag heb ik nog wat omzwervingen gemaakt door het station op zoek naar de stempel van Tokyo Station. Zowaar gevonden. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat ik aan de stempelcultuur verslaafd ben.


Morgen weer uitgerust op pad.

6 reacties

Pim Hardijzer 08/05/2018 - 8:46 pm

Leuk verhaal meteen al weer schat. Geniet en stuur vooral wat van het weer daar hiernaartoe dan doe ik het andersom ook. Xxx

Reply
Ron 09/05/2018 - 9:06 am

Ok zal het koude weer die kant opsturen. Overmorgen is het er wel….

Reply
Flora 08/05/2018 - 9:10 pm

Weer leuk geschreven Ron. Daar ben je goed in. Leuk van die bril, de dame vond je vast een leuke jongen.

Reply
Ron 09/05/2018 - 9:05 am

Dat zal het wel zijn geweest 🙂

Reply
Marleen 09/05/2018 - 6:55 pm

Yes! Leuk om weer mee te reizen 🙂 Dus je hebt NIETS gekocht in die KitKat-winkel? OMG! Ik kon de foto al amper aan. En stationstempels verzamelen, is dat een ding? Dat wist ik niet. Ik ga nu blog 2 lezen. X

Reply
Ron 11/05/2018 - 3:30 pm

Ja stempels zijn dus een ding 🙂 Hahahaha. Morgen ga ik denk ik nog even langs de KitKat winkel.

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.