Drukke dagen en een kat in de lappenmand.

door Ron

Naar een vankantie toe leven was vroeger toch relaxter. Dit jaar was ik in ieder geval van plan om het de mensen die helpen om Pim zijn spullen naar het zorghotel te verhuizen het wat makkelijker te maken. Mijzelf natuurlijk ook. Vorig jaar moesten we één deel van de bank naar vier hoog tillen via een krap trappenhuis. Dit jaar besloot ik dat niet te herhalen en het deel dat niet in de lift paste te vervangen door een eigen gemaakt bankdeel. Na het nodige denk, meet, timmerwerk en natuurlijk een likje verf, was mijn creatie klaar. Moet zeggen dat ik er behoorlijk tevreden over ben. Zelf nog een gaatje gemaakt waar de kabel van de lader doorheen kan. Moet natuurlijk wel een beetje sjeik zijn voor meneer (‘t heertje).

Achteraf gezien extra blij, aangezien bleek dat hij dit jaar niet op vierde etage zit maar de tiende. Alleen van de gedachte om een bank naar tien hoog te tillen krijg ik al rugklachten.

 

Lappenmand

Dat kon mooi van mijn lijstje afgevinkt worden. Natuurlijk had ik nog veel meer andere dingen op dat lijstje staan maar daar zal ik verder niemand mee vervelen. Wat niet op dat lijstje stond was dat onze kat (Yuppie) ineens zwaarder begon te ademen, in het begin van deze week. Eerst even aangekeken of het vanzelf wegging. Helaas, dat gebeurde niet. Woensdag langs de dierenarts gegaan. Ze wilde voor de zekerheid toch in zijn keel kijken. Donderdag Yuppie gebracht zodat ze hem beter konden onderzoeken onder narcose. Wij dachten toen nog dat het allemaal wel mee zou vallen.

Helaas belde de dokter om te zeggen dat ze iets hadden gevonden. Een soort van goedaardig gezwel. Helaas niet verwijderbaar op de locatie in zijn keel. Als hij last krijgt met ademen, benauwd wordt, dan is er geen andere optie dan hem te laten inslapen. 😥  Het is onbekend of dat zover komt. Niets anders te doen dan afwachten. Volgens de dierenarts kan het zomaar zijn dat dat niet eens is waar hij uiteindelijk aan dood gaat. Hij is tenslotte al ruim 17 jaar.

Nadat ik hem weer had opgehaald, was hij gelukkig behoorlijk monter en liep meteen naar de keuken om zijn bakje te checken op eten. Beide katten lekker verwend met een flink portie gekookte vis. Laten we hopen dat hij nog lang bij ons blijft. Hij kan in ieder geval op de goede zorg van onze buurvrouw Tineke rekenen tijdens onze afwezigheid.

 

Zorghotel

Vandaag met Jeroen, Sam en Sander de halve inboedel verhuisd naar Utrecht voor Pim zijn verblijf in het zorghotel. We hadden weer zoveel mee dat ze twee keer moesten rijden met het busje. Pim en ik zijn met de trein naar Utrecht gegaan en daar heb ik een OV-fiets gehuurd voor het laatste stuk naar het hotel. Eenmaal aangekomen bleek dat Marijke die daar werkt special was komen werken vandaag. Ze vond het gewoon beter en prettiger voor Pim als er bekende zou zijn. We vonden het inderdaad wel zo prettig en ontzettend lief. Nadat we uitgepraat waren eerst maar eens de boel aankant gemaakt. Om mijzelf vervolgens op de Ziggo mediabox te storten. Wat een k*tgezeik weer met dat ding. Kreeg hem niet werkend. Bellen met de klantenservice hielp uiteraard ook niks. De reactie was “ja, als je geen retour geschikt signaal hebt dan kan hij niet geïnstalleerd worden. Wat een $#@%&#@ weer. Dachten we het goed geregeld te hebben zodat hij lekker kon opnemen enzovoorts. Helaas niet dus. Gelukkig ging het verder wel soepel en is hij toch lekker gesetteld, in hoeverre dat natuurlijk mogelijk is. Na een wat emotioneel afscheid aan het einde van de middag ben ik zelf ook maar eens op huis aangegaan. Moest nog wat schoonmaken, opruimen en natuurlijk inpakken. Uiteraard weer wat laten liggen thuis. Gelukkig is zijn broer zo lief omdat morgen even hier op te halen en naar Pim te brengen.

 

Moeilijk

ondanks de tekst hieronder, werd ik zo vrolijk van deze foto van ons met Sam en Tim. Sam of Tim wilde duidelijk niet op de foto. Wordt trouwens tijd dat ik weer eens op dat lichaamsgewicht kom.  😆

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik het best moeilijk vindt om alleen op reis te gaan zonder mijn grote liefde. Niet het reizen op zich, maar dat hij niet mee kan. De eerste één à twee dagen ben ik altijd wat van slag. Ongetwijfeld dat er een jank moment voorbij komt. Zeker nu mijn andere schatje Yuppie zijn gezondheid niet goed gaat. Het is en blijft altijd moeilijk denk ik. Maar o zo belangrijk om een goede en gezonde relatie te behouden. Uiteindelijk is dit voor Pim natuurlijk vele male zwaarder, maar hij heeft ook niks aan een man die chagerijnig rondloopt omdat hij zichzelf volledig wegcijferd.

Het was zowiezo een wat moeilijke post vandaag. Vanaf morgen ga ik leukere verhalen brengen. Voor nu welterusten of goedemorgen en Pim, lieve man van mij, vergeet nooit dat ik ontzettend veel van je hou!!!

 

4 reacties

Pim Hardijzer 17/09/2017 - 9:54 pm

Ron, liefde van mijn leven. Ik wens je een fantastisch avontuur in Italië. Geniet voor twee en ik ben blij dat ik het van afstand mee kan maken door je altijd leuke blog met dito foto’s. Ik hou ontzettend veel van je! Xxx, Pim

Reply
Ron 17/09/2017 - 9:56 pm

Ik hou ook van jou! Ik zal zeker genieten en maak jij er desondanks alles ook een leuke tijd van. Xxxx

Reply
Jacqueline Mell 18/09/2017 - 7:07 am

Lieve Ron, ondanks het gemis van je lief een hele fijne vakantie. Geniet er van ??

Reply
Ron 18/09/2017 - 1:39 pm

Dank je, gaat zeker lukken. 😀

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.