Het Vaticaan was het nou geweldig of een hel

door Ron

Jeetje, lag om 23:00 in bed gisteren. Dat gebeurd ook niet vaak. Negen uur werd ik weer wakker. Dat is dus zomaar even tien uur slapen. Zal wel nodig zijn geweest. In de loop van de ochtend langzaam aan richting het Vaticaan gelopen. Heerlijk door de kleine straatjes en onderweg nog even een markt aangedaan.

Bizar dat ik Nederland nooit naar de markt wil en ik het in het buitenland dan weer wel leuk vind. Vanaf de markt was het maar een klein stukje naar Piazza Navona. Even een broodje gehaald. Nou ja, broodje. Zeg maar twee broodjes in één. Terwijl ik mijn megabrood aan het opeten was, het plein even bekeken.

Leuk plein maar geen must see. Tenminste naar mijn mening dan. Langzaam aan naderde ik het Vaticaan. Mijn front of the line ticket voor het museum en de sixtijnse kapel was pas voor half vier. Aangezien het pas half twee was had ik nog wat tijd te doden. Vlakbij het Vaticaan ligt de Engelenburcht (Castel Sant’ Angelo) met genoeg tijd omhanden heb ik deze burcht met een bezoekje vereerd. De entree was veertien Euro. Vond ik wat prijzig, maar goed toch naar binnen gegaan. Ik heb van het bezoek genoten en alles tot mij genomen. Natuurlijk weet ik nu bijna niks meer. Zo gaan die dingen. Voor degene die nog een grote kist zoekt, zoek niet verder.

Het liep ondertussen tegen drie uur toen ik het plein voor het Vaticaan opliep. Vond het onduidelijk waar ik nou heen moest. Dat bleek achteraf ook een beetje aan mij te liggen. Was wel handig geweest als de online ticketdienst er een kaartje bij had gedaan met waar het museum nou precies lag. Natuurlijk gevonden en ik kon inderdaad de rij voorbij lopen. Kwam toch nog goed. Eenmaal binnen was het behoorlijk druk maar niet vervelend. Eerst wat beelden bekeken.

En een grote bol op het plein vlak na binnenkomst.

Daarna wat trappen op de route volgend richting de Sixtijnse Kapel.

Zover had ik het prima naar mijn zin het museum. Helaas werd het langzaam aan steeds drukker in de gangen.

Vond de geschilderde landkaarten aan de wanden wel erg gaaf. Maar zoals je ziet is het bijna onmogelijk deze zonder iemand erop te fotograferen.

Toen werd het wel erg druk. Je kon op een gegeven moment over de hoofden lopen. Een Franse vrouw keek mij aan en ik haar en we begonnen te praten. Wij vonden het echt de hel. Zoveel mensen. Als of je een fuik in was gezwommen. Geen uitweg behalve langzaam meegezogen worden door de mensenmassa. Het is dat ik geen last meer heb van hyperventilatie. Anders had ik zeker een aanval gekregen. Samen met de Franse vrouw liep ik de Sixtijnse Kapel in. Het eerste wat we hoorden was het gesnauw van de bewaker dat we moesten doorlopen, geen foto’s mochten maken en stil moesten zijn. Wat een leuke ervaring. We schoten allebei in de lach, keken naar het plafond en snelden door de deur aan de andere kant naar buiten. Wat een drama. Eenmaal buiten konden we wel meteen de Kathedraal in. Genietend van de relatieve rust genoten van de kerk. Ergens tijdens het rondkijken zijn we elkaar weer kwijtgeraakt. Was gezellig.

Het begin was leuk het einde bij de kapel echt een hel. Zie de foto op mijn Facebook pagina voor hoe druk het wel niet was.

Buiten nog even de Zwitserse garde op de foto gezet. Je kunt zeggen wat je wilt maar ze zien er fleurig uit.

Langzaam terug gelopen richting mijn appartement en onderweg ergens een hapje gegeten. Tijdens het eten van onder anderen pasta carbonara (Pim zijn variant vind ik persoonlijk lekkerder) gezellig zitten praten met de mensen naast mij die uit Spanje kwamen. Morgen zien wel weer wat de dag brengt.

 

2 reacties

Henny Zegers 30/09/2017 - 11:24 am

Je bent een mooie reis aan het maken. En je vertelt het ook gezellig. Ik lees het met plezier.

Reply
Ron 30/09/2017 - 8:09 pm

Blij te horen dat je er van geniet. Nog iets meer dan een week aan verhalen te gaan. 🙂

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.