Weg uit de stad! Tijd voor frisse berglucht bij het Comomeer

door Ron

Ik haat vroeg opstaan. Bleh, half zeven de wekker. Twee keer gesnoozed, kwart voor zeven mijzelf uit bed laten vallen. Wat moet dat moet. Nou ja, niks moet natuurlijk maar wilde toch een beetje bijtijds op mijn nieuwe bestemming aankomen. Om tien voor half negen vertrok mijn trein. Aangezien het ontbijt in de B&B pas vanaf half negen is, heb ik mijzelf maar getrakteerd op liga’s die nog in mijn tas zaten. De herinneringen.

 

Venetië – Milaan

De trein rit van Venetië naar Milaan was super comfortabel. Het helpt natuurlijk dat ik in eerste klas zat. Heerlijk stoelen hoor, maar oh wat werd ik halverwege slaperig. Met moeite kon ik mijn luiken openhouden. Zo af toe schrok ik na een paar seconden weer wakker nog net op tijd om er voor te zorgen dat mijn telefoon niet uit mijn handen gleed. Ik wordt bijna altijd slaperig van de trein. Zal de beweging zijn denk ik. Zodra ik eruit ben dan ben ik weer normaal. Na aankomst even een broodje gehaald. De dame achter de balie moest mij T-shirt even lezen. Lachend hielp ze mij verder.

Op het T-shirt staat een kiwi vogeltje die het volgende zegt:

I really like you but I also feel a very stong urge to violently break your legs.

Onder het Kiwi vogeltje staat:

The confused kiwi.

Een ietwat agressieve tekst maar het is echt een heel leuk t-shirt.  😆  Na een uur wachten kon ik mijn reis weer voortzetten.

 

Milaan – Lecco – Mandello del Lario

Vanaf Milaan met de trein naar Lecco gegaan waar ik weer moest overstappen om Mandello te bereiken. De trein naar Lecco was in tweede klasse en de trein nadien. Tja, wat zal ik zeggen derde klasse. Hij was wat gedateerd zullen we dan maar zeggen. Van luxe naar een luidruchtig monster, heerlijk. Op het perron werd ik opgewacht door de verhuurster die zo lief was mij op te halen. Het was maar een klein stukje naar het appartement maar toch lekker om het niet te hoeven lopen met mijn zware rugtas. Het appartement is heerlijk en helemaal voor mijzelf. De verhuurders zijn oudere, lieve mensen en spreken allebei redelijk Engels. De man vertelde dat hij veertig jaar terug in Zeeland was geweest. Waarop ik zei; oh, ik nog nooit. Dus misschien maar een keer heengaan dan.  Hij nodigde mij uit om een wandeling te doen met hem van een uurtje, vlakbij bij het dorp. Superlief, maar ik weet niet of het in de planning past want de voorspellingen voor zaterdag zijn zo zo. We shall see.

 

Comomeer

Zoals je natuurlijk al had gezien aan de titel van deze post zit ik aan het Comomeer. Wat een prachtige omgeving. In de tuin bij het appartement staat een limoenboom, hoe leuk is dat.

Onder deze boom woont Pietje de schildpad. Aangezien ik zijn naam dus niet weet, heet hij nu Pietje.

Voor nu is dit het. Geen nieuwe belevenissen. Ik heb er een rustige dag van gemaakt. Oké er was nog wel één klein dingetje. Ik zat langs het water te genieten en daar was die dan eindelijk het spontane jank moment. Ach ja, die hoort er elk jaar weer bij. Meteen Pim maar even gebeld om dat moment te delen. Het leven is niet altijd eerlijk, maar gaat wel door. Nu weer vol frisse moed verder met mijn Italië avontuur.

Carpe Diem!

Meer verhalen uit Italië lezen?

 

6 reacties

Thomas van Lingen 22/09/2017 - 11:46 am

Weer lekker lezen Ron! Geniet van je reis en niet met vreemde mannen mee gaan

Reply
Ron 22/09/2017 - 12:33 pm

Geniet er zeker van. Ik zal mijzelf netjes gedragen!

Reply
Henny Zegers 22/09/2017 - 2:31 pm

Wat schrijf je leuk Ron. Ik geniet met je mee

Reply
Ron 22/09/2017 - 5:58 pm

Dank je voor het compliment! Geniet nog maar lekker verder, er komt nog veel meer. 😀

Reply
Marieke Balsters 22/09/2017 - 8:26 pm

Even gelezen vanaf het begin, je bent weer goed bezig, mooie foto’s, leuk geschreven en mooie reis! ??

Reply
Ron 22/09/2017 - 8:53 pm

Ja altijd druk druk. Ben niet zo van het stil zitten tijdens de vakantie. Wel van dat wijntje. 🙂

Reply

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.