Dag 11 – Fietsen in Valencia.

door Ron

Heerlijk geslapen, ondanks dat de wekker mij om acht uur wakker maakte. Lekker gedoucht, na het aankleden mijzelf verbaast hoe ik binnen vierentwintig uur zo’n chaos kan creëren. Op alle stoelen hing was, de salontafel vol met papiertjes, lege corona flesjes en waterflessen. De tafel bij het aanrecht vol met chaos uit mijn tas. De vloer in de slaapkamer bezaaid met was, kleding en mijn tas.Mijzelf beloofd het vrijdag op te ruimen want vandaag heb ik betere dingen te doen. Zoals een fiets huren om op mijn eerste volle dag Valencia uit te fietsen. Naar de fietsverhuur gelopen. na de eerste negenhonderd meter achter mij te hebben gelaten, had de fietsverhuur geen pin damn. Weer lopen op zoek naar een pin, redelijk snel gevonden, snel weer terug. Stond erop een damesfiets te krijgen, een mandje is zo handig, tas, camera en waterfles erin. Lekker geen gewicht aan mijn schouders. Nu een klein stukje geschiedenis. In 1957 besloot de burgemeester de rivier die dwars door de stad liep om te leggen naar de rand van de stad na een overstroming, de Valencianen begonnen zelf boompjes in de droog gevallen beding te planten, nadat de gemeente er een snelweg van wilde maken. Jaren later in 1976 lieten ze dat plan varen en werd het acht kilometer lange park aangelegd. Dus daar ben doorheen gereden op mijn fietstocht naar Natuurpark Albufera Valencia.

Het was best een pittige fietstocht al met al zo’n 45 kilometer. Was wel een heerlijke tocht, hoewel mijn kont het daar niet helemaal mee eens was. De regen die onderweg af en toe aanwezig was, ach die koelde mij weer lekker af. Eerst het meer niet gezien omdat ik het niet kon vinden. Maar toch weer terug gefietst want wilde het toch zien, uiteindelijk gevonden. Daarna terug gekeerd. Maar natuurlijk vlak voordat ik de stad weer inreed een vet hoge brug, zo fijn als je al zoveel gefietst hebt. Maar goed ook weer overleefd dus door naar het appartement.

Eenmaal daar de fiets naar 1 hoog getild, kon die ook niet gejat worden. Na een verfrissende Corona en een heel klein beetje opruimen de fiets weer naar beneden gedragen en boodschappen gedaan, om vervolgens de fiets maar eens terug te brengen, liep al tegen 18:30. Eenmaal terug op honk even gechilled om rond een uur of 19:30 a 20:00 te gaan eten. Toen ik eenmaal ergens was neergestreken. Kwam er een vleugje mazzel mijn kant op toen ik achter mij keek. Net zoals bij Peter en Sanne was er hier een Tapastour. Wat een mazzel dat ik bij één van de vijfentwintig deelnemende restaurants was gaan zitten. Twee tapas voor drie euro inclusief een flesje bier. Helaas geen boekje of echte kaart, maar de ober bij restaurant twee was zo lief mij zijn boekje te geven 😀 natuurlijk ook meteen fooi gehad. Daarna nog drie restaurants aangedaan. Vlak voor ik bij het laatste restaurant arriveerde riep een vrouw aan de overkant naar mij. ‘ wil je gezelschap!’ Binnen een nanoseconde klonk mijn antwoord naar de overkant. ‘No thanks.’ Lekker alleen zonder dat rare mens de laatste tapa van de avond gegeten, om vervolgens samen met mijn uitstekende richtingsgevoel terug te lopen naar mijn hut. Misschien een borrel teveel op. Maar wat een leuke avond wat een geweldige stad. Maar ik wil mijn man bij deze ook nog even een hart onder de riem steken, ik hou van je. En ja dat warme weer ineens zorgt voor ellende bij je, maar alleen morgen nog en dan gaat alles weer beter en ben je dat achterlijke warme weer in Nederland zo weer vergeten. Xxxxxxx.

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.