Dag 21 – Terug naar huis.

door Ron

Half zeven ontwaakt door de dame uit het plafond, dat het buffet open was. Op zich niet erg toch niet echt lekker geslapen. Snel aangekleed eerst een peuk en ontbijt gedaan douchen kon nog wel even wachten. Dus als een zombie in de ontbijtzaal gezeten. Was hoogstwaarschijnlijk dat ik die mensen nooit meer zou tegenkomen. Who cares anyways, Yolo. Nadat ik gedoucht en bepakt en bezakt stond te wachten in de lobby om acht uur, duurde en duurde het voordat de wandelaars eraf mochten. Om de minuut naar de tijd kijkend of ik de trein van 08:26 nog zou kunnen halen. Ik had mazzel, één van de personeelsleden vroeg of ik alleen was. Waarop ik bijna gretig ja knikte en waarop ik hoopte gebeurde, mocht eerder weg dan de rest van de wandelaars. Gehaast snelde ik door de eindeloze gang van de terminal. Damn paspoort controle, en welke rij kies je dan? Ik kies normaal de verkeerde maar had nog wat mazzel over blijkbaar en koos de juiste. Nog een paar minuten te gaan voordat die trein weg zou rijden kwam ik op het station. Blijkbaar is het totaal onlogisch om aan het einde van het perron waar de passagiers het perron op gaan een incheckpaal te zetten. Dus eerste weer rennen naar de andere kant, piep, error. :/ Nog een keer en toen ging het goed, ik had echt nog één minuut over en toen reed de trein weg richting huis. Nou ja naar Sloterdijk.

Waar mijn schoonouders mij zo lief stonden op te wachten om samen naar Haarlem te gaan. Want ja mijn lieve man wilde ook wel richting huis. Na elkaar gedag te hebben gezegd en allebei weer blij te zijn elkaar te zien. Eerst met zijn allen nog een kop thee/koffie gedronken. Daarna de grote volksverhuizing in gang gezet en nadat de auto weer volgeladen was, met zijn vieren nog geluncht in het zorghotel, wat niet een hele soepele gang van zaken was vandaag. Laten we het erop houden dat alles wat traag verliep, na de lunch gedag gezegd en nog wat gegevens uitgewisseld. Pimen ik moesten nog wachten op de bus die ons naar huis zou gaan brengen. Waarop Ton & Ineke besloten om alvast vooruit te gaan om de auto weer uit te laden (zoooo lief 🙂

Natuurlijk moest de bus om 13:45 komen en was hij er om 14:10 want zo werkt dat als je naar huis wilt. Bij aankomst stonden Pim zijn ouders ons al op te wachten en dartelde de katjes door het huis. Yuppie was niet chagrijnig het zal de leeftijd zijn, Neelix was wat vaag. Op het bureau stond een fraaie Ananas (van wie zou die nou zijn geweest) en een boekje over smoothies en gezonde drankjes vergezelt door eenbriefje van Marleen en Lex. Gek eigenlijk want volgens mij had ik iets voor hen moeten halen en niet andersom 😀 Maar het werd gewaardeerd door ons beiden. Nog maar niets te zeggen over de fraaie taart die op tafel stond gebakken door Maria. Hij zag er werkelijk waar prachtig uit en wij hebben het zo met ons vierenheerlijk laten smaken. Na gedag te hebben gezegd tegen Vake & Moeke. Waren we in de oude samenstelling weer thuis Pim, ik en de katjes. Beetje gek wel we moesten ons draai weer een beetje vinden allebei, terwijl de katjes constant of bij mij of bij hem voor aandacht kwamen. Na het avondeten, eindelijk weer zelf gekookt zijn we even ons eigen gang gegaan. Niet heel veel gepraat, allebei moe van de dag denk ik. Maar het is goed om weer samen te zijn

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.