Dag 2 – Avignon in één dag.

door Ron

Vanmorgen ging om acht uur de wekker maar ik vond dat ik nog even in bed mocht blijven, waar overigens mijn voetjes uithingen. Duidelijk niet gemaakt voor mensen langer dan één meter zeventig, maar heerlijk geslapen tien uur lang :D. Om een uurtje of negen toch maar opgestaan om naar de markt binnen in de hallen te gaan. Niet heel lang geweest, want ja ga morgen weg dus wat moet je dan nog kopen. Er is wel één ding dat ik wel weet, koop je asperges in Nederland. De asperges hier waren kansloos.

Mijn pad vervolgd naar Palais des Papes gegaan, waar ik gisteren ineens geen zin meer in had. Het was op zich een goede ervaring nadat ik de groepsreizen heel snel voorbij ben gehold, want op dat vlak heb ik een hekel aan mensen en ben ik liever alleen. Wat overigens in het kader van deze vakantie weer goed uit komt. Daarna naar het archeologisch museum gegaan, niks bijzonders geen aanrader maar koste dan ook maar één euro, voor dat geld kan je eigenlijk weer niet fout gaan. Duurde niet lang voordat ik een route van de stadskaart ben gaan lopen, om vervolgens een heerlijk gevuld stokbrood bij de bakker te halen. Die ik in mijn kamer door tweeën heb gesneden en de eerste of tweede helft wie zal het zeggen, naar binnen heb gewerkt. De andere helft in mijn tas gestopt voor later.

Het was niet veel later een uur of twaalf á één toen ik met de bus naar de overkant van het water reed. Dapper op het heetst van de dag uitgestapt en meteen omhoog gelopen, naar tour Philippe le Bel. Maar helaas niet open dus even gekeken, om mijn pad te vervolgen naar Colline des Mourgues. Mooi park maar met dertig graden in de schaduw die overigens niet veel te vinden was in het park. Had het net zo goed een mini woestijn kunnen zijn, weer moeten klimmen natuurlijk. Na een goede twintig minuten een niet officieel pad naar beneden genomen. Werd me letterlijk te heet.

Ondanks de kaart die net zo goed een tekening van een klein kind had kunnen zijn dacht ik helemaal goed te gaan. Water was ondertussen op en ik oververhit, maar nog steeds in een goed humeur. De redding was nabij een zaakje met water twee euro. Wat baalde ik toen ik de hoek omging en in plaats van een halve liter een liter kocht voor vijftig cent en kon afkoelen in de airconditioning. Na wat heen en weer geloop natuurlijk niet vragen het klooster gevonden. Wat een geweldige plek, nooit gedacht zoveel tijd in een klooster door te brengen. Als je ooit in de buurt bent het heet: Notre-Dame Collegiate Church and Cloister. Entree is nog gratis ook. Na alles aan een grondige inspectie te hebben onderworpen leidde de weg mij naar een binnenplaats, volledig verlaten alleen ik en de binnenplaats. Mooi moment om de andere helft van mijn brood op te eten en bij te komen van de reis er naar toe. Toen ik mijn pad weer vervolgde en een gang in ging, kwam de meest geweldige geur van bloemen mij tegemoet nog nooit zulke heerlijke bloemen geroken. Na verder te zijn gelopen nog een keer terug gegaan voor een extra bloemen geurshot.

Ondanks mijn vermoeide benen toch naar het kasteel geklommen, was oké snel een rondje gedaan en weer naar de bus toe. Wilde ook wel weer terug want zo op het heetst van de dag veranderd iedereen in een lekkende waterballon. Na enkele uren relaxen lekker uit eten gegaan. Nu in mijn kamer aan het bijkomen, zo slapen morgen zeven en een half uur met de trein, heerlijk Barcelona. 😀

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.