Dag 17 – Met de trein van Parijs naar Londen.

door Ron

Laat ik meteen maar met porno beginnen. Want ja gisteravond vlak voordat ik naar bed ging, ging er aan de overkant van de binnenplaats iemand douchen. Moet zeggen dat je zijn silhouet weel heel goed kon zien, en nee niet zo goed :P. In ieder geval verder gegaan met mijn spullen bij elkaar leggen. Maar ineens hoorde ik vreemde geluiden, liep naar de woonkamer. In plaats van één hoofd onder de douche waren er ineens twee, één ding was zeker ze gingen goed tekeer. Vraag mij af of ze weten dat alles redelijk goed zichtbaar is met goede audio en al. Hahahahaha in ieder geval ik ben naar bed gegaan zei zijn neem ik aan verder gegaan met show. Vanmorgen om 6:45 al wakker, ben er maar uit gegaan. Na de dagelijkse ochtendrituelen te hebben afgerond. Mijn spullen gepakt en rond negen de deur uit gegaan, de sleutel er weer onderdoor geschoven. Bij de Boulangerie twee croissants gehaald, maar tot menig mens zijn verbazing zat de ingang van de metro bij de bakker nog dicht.

Dus de kudde mensen maar gevolgd en de andere metro-ingang gebruikt. Van de één na laatste halte tot mijn halte waren we sardines in een blik. Blij dat ik eruit mocht. Na een stukje lopen was Gare du Nord zichtbaar, daarmee ook het laatste stuk van mijn reis. Na een tijdje voor het station te hebben gestaan, naar de incheckbalies gelopen. Na twee paspoort controles en een bagagescan nog even moeten wachten. Eenmaal in de trein bleek ik geen raamplaats te hebben 🙁 maar het was niet al te druk en niemand naast me, heerlijk. Maar des dichter de trein bij Lille kwam, begon ik me af te vragen of we daar zouden stoppen voor een lading mensen. Want had niet zo’n zin in iemand naast me, mijn ogen waren zwaar en ik hing als een zak aardappels op twee stoelen. Maar gelukkig geen stop, kon mijn reis lekker rustig vervolgen. Blijft wel een vreemd idee om met een trein onder de zee door te denderen. De tunnel is zo’n vijftig kilometer lang en het duurde ongeveer twintig minuten dus de trein reed zo’n 150 kilometer per uur. Een uurtje cadeau gehad was weer 10:54.

Was na aankomst best nog een stukje lopen alhoewel ik denk dat voornamelijk door de rugtas kwam. De verhuurder had me al laten weten dat hij er al was dus dat kwam mooi uit. Ik deel het appartement met een andere jongen. Maar hij gaf al aan dat ik hem waarschijnlijk niet tegen zou komen. Dus in dat geval heb ik eigenlijk het hele appartement voor mijzelf. Het ligt midden in de stad en alles, nou ja veel is te lopen. Ziet er keurig uit, simpel. Na mijn tas gedumpt te hebben en een strijd te hebben gevoerd met mijn adapter en het stopcontact, waarom wil hij nou niet werken dacht ik. Bleek dat er op het stopcontact een schakelaartje zit die je om moest zetten. Niet gewend, dus daar ga je dan, leek mij daarna beter om maar de stad in te gaan. In Soho wat geluncht, om daarna door te lopen naar Buckingham Palace, uiteraard omdat ik gek ben op groen uitgebreid door het park gelopen voordat ik er arriveerde. Wat een drukte met verkeer en mensen. Niet heel lang gebleven kreeg wat last van hooikoorts.

Beetje geslenterd zonder plan om spontaan bij de Big Ben uit te komen. Na het hele gebouw te zijn omgelopen. Even erachter gaan zitten in een klein parkje. Was een hoop aan de hand daar, mensen stonden duidelijk te wachten om te gaan protesteren. Een man gevraagd wat er aan de hand was, had te maken met fossiele brandstoffen en het versnellen van de overgang naar groene energie. Een goed doel dus. Na wat gebabbeld te hebben weer verder gegaan en de brug overgestoken om het pand vanaf de andere kant te zien. De kade vervolgens afgelopen, London Eye gepasseerd, zag er totaal geen nut in om erin te gaan in tegenstelling tot vele anderen. Een gouden business! Lekker gewandeld om vervolgens weer stilletjes aan af te zakken richting mijn nieuwe thuisbasis. Was best nog een behoorlijk eind. De kilometers vliegen mij weer om de oren. Nog wat water gehaald voor op de kamer plus de was weer eens gedaan. Helaas geen droogrek voor wat ik niet in de droger wil dus mijn kamer omgebouwd, tot drooghok. Zo tegen acht uur ben ik iets gaan zoeken om te gaan eten. Snapte even niks van mijzelf na wat rondzwerven voor een restaurantje, merkte ik dat ik hier in Londen ineens meer moeite had met alleen eten. Nadat ik eenmaal bij een Italiaan was neergestreken was het gevoel ook weer weg. Geen idee werkelijk. Lekker simpel gehouden soepje vooraf en lasagna. Daarna nog langs een supermarkt gelopen, om mijn pad terug naar de kamer te volgen. Met een sidetour voor een Snowglobe van Londen, for who shall not be named. Het is 22:30 en drink nog een wijntje, dan langzaam aan naar bed toe.

 

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.